Στό δρόμο μας ζούμε πολλά... περνάμε "μέσα" από πολλά...κι αν εκτός από πρωταγωνιστές δεν έχουμε την ικανότητα να είμαστε και ψύχραιμοι παρατηρητές της ζωής μας, όλα αυτά μας αλλοιώνουν και η συνειδητοποίηση αυτής της αλλοίωσης (αν ποτέ γίνει) , ...φέρνει μαζί της τον τρόμο....

                                                               

   Ήμουν ο άνθρωπος που

ερωτεύτηκε τον κεραυνό

που βαφτίστηκε στην καταιγίδα

που έβαλε την ψυχή του να κυλά

σε βίους παράλληλους.

   Είμαι ο άνθρωπος που

Αναδύεται από την ομίχλη

Με χέρια καμένα

Με κόκκαλα υγρά

Με ψυχή ακινητοποιημένη από έκπληξη.

   Φοβάμαι τι άνθρωπος θα γίνω

Όταν η ψυχή μου αρχίσει

Πάλι να κινείται.